Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Studeer, zing, bid en verwonder

Zingen is dubbel bidden, dat is zo'n uitspraak die Augustinus ooit gedaan zou hebben en die je overal te pas en te onpas tegenkomt. En zoals voor de meeste clichés geldt: ze is nog waar ook.

Als ik het probeer, dan lukt het vaak niet, bidden. De woorden zijn er niet, of ik kan de rust niet vinden. Gebed is een houding die me overvalt, in dankbaarheid om wat er aan moois gebeurt in mijn leven of in een wanhopige schreeuw naar boven.

Het gebeurt me regelmatig als ik zing. Koorrepetitie, onder de douche, tijdens een viering of bij het studeren maakt dan niet uit. Vanmorgen ratel ik op mijn toetsenbord voor een paper dat ik snel af wil hebben. Het is om verschillende redenen geen makkelijk jaar geweest, en ik ben de hele boel een beetje zat. Klaar met die studie, de zomer moet komen! Probeer niet te veel na te denken en gewoon maar te typen. Ondertussen draai ik de cd op die we gisteren met het Vocaal Theologen Ensemble gepresenteerd hebben, het liefste lied van overzee deel 2. Ik hum…
Recente berichten

Toga-uitje

'Wie beim Hochzeit,' zegt de verkoopster terwijl ze de stof rondom op de juiste lengte aftekent. Net als bij je bruidsjurk - we lachen erom. Het zou inderdaad zomaar kunnen. Twee vriendinnen zijn meegekomen (die stiekem ook wel zouden willen passen maar dat nog niet durven te vragen), giechelend eerst en dan onder de indruk. Voor onze ogen is onze vriendin in een dominee veranderd, ook al zal ze pas over een week officieel predikant worden. Bruiloft? Nou, dat niet, maar toch bijzonder! Net zoals het toch ook wel een beetje bijzonder is om even later zelf een paar toga's te proberen, te discussiëren over wit of zwart, en verbaasd in de spiegel te kijken.
Na afloop dwalen we door Paderborn, en zien dat de winkel voor religieuze gewaden hier niet op zichzelf staat. Er is nog een andere toga-zaak, een edelsmid voor liturgisch vaatwerk, een boekenkast met een enorm assortiment theologie (waaronder één kast exegese en twéé kasten liturgiek, waarvan een hele plank met begeleidin…

Mijn naam is Lea

Bericht uit een Londense suburb

Van 28 mei t/m 13 juni verblijf ik in Londen, in het kader van mijn onderzoek naar nieuwe vormen van kerk-zijn en liturgie. Twee weken ogen en oren open, Fresh Expressions bezoeken, vragen stellen en inspiratie opdoen - dat is waar ik op hoop! Gisteravond bezocht ik voor het eerst Café Church in West-Ealing. Hun verhaal op de Fresh Expressions website lees je hier.   
Daar zit ik, meegetroond naar de pub. Natuurlijk, welkom in Londen. Nog een beetje beduusd van het enthousiasme van de mensen die me naar afloop van de kerkdienst mee vroegen, en net zo beduusd van mijn eigen enthousiasme om zomaar ja te zeggen. Een lawaaiige straat met mensen van allerlei nationaliteiten, opdringerige uithangborden in vreemde talen en haastige dubbeldekkerbussen die voor mijn gevoel  uit het niets van de verkeerde kant van de straat aan komen rijden; een al even lawaaiige pub. Hier zit ik, verwikkeld in  een bizar, dan weer eerlijk en open en theologisch uitdagend, en dan weer verwarrend en onnavolgbaar…

Advent: liedjes van verlangen (2)

Ik was 12, 14, 17, 18. Logeren bij opa en oma van moederskant in Stadskanaal, en ook even een kijkje nemen in de kerk waar opa 's zondags het orgel bespeelde. Ik had mijn fluit meegenomen, en als de kerk na de dienst helemaal leeg was, dan speelde ik met opa mee. Meestal ging ik na een tijdje over op zingen. Oma zat achter ons op een stoel mee te hummen. 
Afgelopen vrijdagavond, logeren bij oma van vaderskant in Westerbork. In de vier jaar die verstreken zijn sinds ik 18 was, zijn de opa's en een oma weggevallen. We nemen een kijkje in de kerk, praten wat met de gastvrouwen en luisteren naar de man die op het orgel speelt en af en toe ook een melodietje op zijn blokfluit. Een plastic sopraanblokfluit - die in de 13e-eeuwse Romaans akoestiek helemaal niet zo plastic klinkt. Oma zegt: "dat kun jij toch ook?"
Ik sta al boven, op het balkon. Het gaat van spelen naar zingen, en precies daarom weet ik even niet meer welke Lieke daar nou staat, die van 14 of die van nu. 
H…

Advent: liedjes van verlangen (1)

"Het opbouwen van een theologische boekenkast", zo heb ik het eens iemand horen noemen, de uitdaging aan mij als jonge theoloog om mijn eigen visie op allerlei theologische onderwerpen te ontwikkelen. Opstanding, God en het Kwaad, Zonde, Schepping, Incarnatie... Het hangt van het onderwerp en van mijn stemming af of ik dit een interessante of een verschrikkelijk vervelende uitdaging vind, maar in het geval van eschatologie (misschien nog het best te definiëren als 'gedachten over de toekomst van God met mensen') neig ik meestal naar het laatste. Ja, ik heb er een vak over gevolgd, en ik heb er een paper over geschreven (zie hier), maar een visie? Pff. Misschien met die onmogelijk opdracht in mijn achterhoofd, vallen me de eschatologische kanten van advent dit jaar des te meer op. Niet alleen de geboorte van het kerstkind verwachten, maar ook Gods toekomst. Wat kan ik met die gedachte? 
Een poging, in de taal die ik altijd beter spreek dan die van de systematische th…

Gedachten bij thuiskomst van het LMF

Bestaat er zoiets als missionaire liturgie?  Met die vraag kwam ik afgelopen zaterdag thuis van het Landelijk Missionair Festival. Twee mogelijke antwoorden had ik gehoord, zo verschillend als water en vuur. 
1. Kliederig, knoeierig, rommelig, chaotisch (en zo nog een stuk of vijf bijvoeglijke naamwoorden die door de simultaan-vertaler bedacht werden voor het woord 'messy'): dat is wat liturgie moet zijn volgens Lucy Moore. Zij is voortrekker van Messy Church, een nieuwe vorm van kerk-zijn die in Nederland navolging krijgt onder de noemer Kliederkerk. Geen kinderkerk, maar diensten voor jong en oud sámen, waar je niet hoeft stil te zitten maar creatief bezig bent, waar je niet niet alleen luistert maar actief meedoet in de viering, en samen een maaltijd deelt. Je hoeft niet perfect te zijn, niet in een keurslijf te passen om erbij te horen in de kerk. De kerkdienst is heilige chaos, zoals Gods Geest zelf chaotisch is en vreemde wegen gaat. En wat te denken van Jezus' d…